Üslubun zekatı...

Efendim,

Harun Bey biladerim, sağolsun bu teknolocik zımbırtılar vedahi internet denen mefhum üzre, kafamı mütemadiyen şişirir, helecan ile gelişmeleri, yenilikleri, enteresanlıkları, ıvırı-zıvırı anlatır durur. Nitekim beni bu bilog milog işlerine bulaştıran da kendisidir. Hoş, Allah kendisinden razı olsun, her türlü teknolocik tekamülümün müsebbibi kendileridir ve bundan dolayı kendisine minnetimi her fırsatta belirtirim. Her kuşu tuttuk bir karga kaldı idi, onu da sayesinde avladık, twitter denen zımbırtıya bulaştık.

Bilvesile, teknolocik tekamülümden bahsetmem elzem oldu. Efendim, kıronolocik olarak gidelim, buyurunuz madem.

Harun Bey biladerim okur-yazar, efendi, kendi halinde, tavsiye rica eder vefakat hiçbirini dinlemez bir ademdir. Yeni bir fikir aklına gelmeyegörsün, yeni bir procesi olmayagörsün soluğu bizim fakirhanede alır, evvela fikrime müracaat eder, saniyen eteğindekileri döker, ahirinde tavsiyelerimi alır ve bittabi aklındaki neyse onu yapar. Bendenizin fikrine müracaatı, hatrımı kırmamak vedahi yasak savmak babındadır, ola ki fikrim aklına yatar ne ala yok yatmaz ise sonunda benim dediğim yere gelir. E biz bu tavsiyeleri devenin hörgücünden vermiyoruz, tecrübemizden damıtıp ilmimiz ile tasdik ettiğimiz şeyleri söylüyoruz lakin en iyi metod yaşayarak öğrenmedir, ki kendileri bu yolu tercih ediyor. Lakin kendisinin başarısız proceleri bendenize de çok şey öğretti, temsilen söylemek gerekirse, ben bu teknolocik işlerle haşır neşir olmadığımdan, fikir soran olursa Harun Bey biladerimin başarısız procelerinden örneklerle, nasıl yapamayacakları konusunda aydınlatıyorum soranları.

Mevzuu dağıttık, toparlayalım.

Bundan yedi sekiz sene evvelsi, henüz Ankara’da üniversite talebesiyken bir gün elinde cüsseli bir bavulumsu çanta ile çıkageldi. “Yahu mübarek bizim mavi nokta blankot radiyo TRT efemi çekiyor, bu bana kafidir.” dedim lakin çantadan radiyo çıkmadı. Çantadan kız gibi bir daktilo çıktı. Erica marka, şahane bir hacat. “Üstadım, makalatınızı bunun ile dizerseniz, tertibi daha kolay olur, neşrini de hızlandırırız, kendinize acımıyorsanız mürettibe acıyın felan feşmekan…” deyince, hak verdim, benim de aklıma yattı. Lakin iş orada kalmadı.

Bir ara da “Üstad sana bir bilgiyazar lazım artık” deyu arada lafını açacak oldu ise de kat’i suretle o mouse midir sıçan mıdır her ne haltsa, o mundar hayvana elimi sürmeyeceğimi söyledikten bade, ısrarından vazgeçti. Bilog işlerine de o sıralar bulaşmışız. Meğer bendenizin yazıları kıraat eyledikten bade bir bilogda yayınlar imiş. Sonradan mahcuplanıp söyleyince bir peşrev azar çektim lakin muhafazakar olsam da sıtatükocu olmadığımdan mütevellit mevzuun hayırlı bir şeylere vesile olacağından ümitle devamına izin verdim.

Bir vakit devam etti. Sonra meşgale-i hayat vedahi envai çeşit sıkıntılar ile Harun Bey biladerim bizim yazıları eklemeyi ihmal etti. Ses etmedim, zira bu iş gönül işi, gün gelir yeniden aşka gelirse devam eder dedim.

Kendisi Dersaadet aşkıyla tası tarağı toplayıp Ankara’yı terk edeli beri görüşemiyorduk. Geçenlerde Ankara’da bir pırogram vesilesi ile ayaküstü biraz sohbet ettik. Bu defa da tivıttır zımbırtısından bahsetti. Hoş, bendeniz de merak ediyor idim zira üslubun zekatı nevinden hoşuma da gidiyor idi.
Hasıl-ı kelam. Bugün itibari ile ol mecrada üslubumuzun zekatını neşredeceğiz.
Bunca zaman ne yaptım ne ettim, e artık hasbihal başka bir yazıya.

Görelim Mevla neyler…

http://twitter.com/#!/beypazarlisitki

Demokrasi filan önemlidir, valla bak...

Efendim, sayın genelkurmay başkanımız tirabzon'dan, oruçreis fırkateyninden bildirdi geçenlerde. aydın, entel takım taklavatına, yanlış yerde duran zevata verdi ayarı. ben de twitter dan haberdar oldum, zira genelkurmay twitter hesabı açmış muhtıralarını-ııhh-şeyişte-bilgi notlarını twitter üzerinden paylaşıyor.

kendisi son derece önemli noktalara temas edip, siyasetçilerin siyasetle uğraşmasının, aydın entel takımının düşünce beyan etmesinin, gazeteci yazar takımının yazıp çizmesinin ne denli abesle iştigal olduğu konusunda gereken herşeyi söylemiştir. söylediği iyi oldu, adam koca profesör olmuş halen demokrasi, insan hakları, hukuk devleti gibi konularda ahkam kesmeden önce bi arar genelkurmayın bu konudaki fikirlerini alır, öğrenemediler gitti şunu. kardeşim, tamam anladık hukukcusun, hukuk devleti konusunda elbet konuşacaksın ama önce bi sor bakalım asker ne düşünüyor, orduyu yıpratmamak için ne yapman lazım, ne söylemen ne söylememen lazım, değil mi ama? anladık siyaset bilimi profesörü olmuşsun ama bi ara sor fikrini al bakalım genelkurmayın, yanlış yerde mi duruyorsun doğru yerde mi, demokrasinin manası konusunda atıp tutuyorsun, bi sor bakalım genelkurmay başkanı ne düşünüyor.

Bundan kelli cılbırtı tarifi vereceğimdir...

Efendim,
Malumunuz, davulcu PKK nın tokmakçısı partisi DTP kapatıldı. Kapatılan bilmem kaçıncı kürt partisi gibi laflara ağzımızı bırakıp bi tarafımızla güler olmuştuk son sıraları, ki parti de halkının değil örgütünün partisi olduğunu "muhatap biz değiliz" demek suretiyle gayet güzel ifade etmişti angut olmayanlar anlasın deyu.

Her ne ise, bunlar artık laf kalabalığı. Bendeniz bu heriflerin iyi niyetli olduklarına essahtan inanmıştım ama sağolsunlar gerçeğin çölüne hemen seçim ertesin bizi davet etmişleridi. Ben kapanması içün bu kadar beklendiğine şaşırıyor idim ki onun da hikmeti çıktı netekim, zamanlama olarak resmen rövaşıtayla havalandırdılar bizim gibi saf zevatın kalelerinin filelerini.

Yahu temam, tek siz cıngar çıkarmayın ben giderim Arabistan’a, a efendiler!

Efendim,

Biliyorsunuz, gündemde şimdi bir “Türbanlılar Arabistan’a gitsin.”, “Yok yaa.. Madem öyle sen git.”, “Ben ne gidecem be, iş bulamayanlar gitsin.”, “İş bulamayan giderse işini beğenmeyenler de gitsin.”, “Yok daha neler, ula abartmayın olum.” Gibisinden tartışmalar yaşanıyor. Mütekait Reis-i Cumhur Sülümen Demirparnak ile Başvekil İrecep Taey Yeap muhterem vedahi bilumum üzerine vazife olmadığı halde her konuda fikir beyan eden bakanlar, bakmayanlar, bakamayanlar, yazarlar, çizerler, yazmadan çizerler, hülasa memleketin ne kadar ağzı olanı varsa konuşup duruyor. Efendim, çok şükür bizim de ağzımız var, yani kim konuşma hakkımız dahi bulunmaktadır. E, bir de bilogumuzun güncelliği açısından gündeme dair ince ince değinmemiz ilazım geliyor, o zaman buyrunuz benim fikrim de aşağıya dercedilmiştir netekim:

Tartışma ehliyeti vedahi gerek ve yeter şartı

Efendim,

Geçen haftasonu, Fener gine şampiyon oldu; malum Fener'in şampiyonluğu Galata'yı yenmektir. Yüz kızartan bir sikor ile nihayetlendi maç. Yahu bunca yıldır ezeli rakibiz, onca yıllık hukukumuz vardır; gelene beş gidene dört; ayıptır a efendiler ayıp, karşınızda Kangal Belediye Sipor mu var!.. Gene de haklarını yememek lazım, iyi oynamış Fenerli uşaklar, ama bizim Türkler, Temsil misal Kurtluceviz karındaşımız ne diye sevinir ben anlamış değilim şahsen. Be bilader, golü atan gavur, çalımı atan gavur, maçı kazanan takım güya Türk, esasen kısm-ı küllisi gavur. Bizimkiler de "Bizim takım yendi heyoo, Yaşasın Fener.!." gibi nidalar atuben sevinçlere gark olayor. Ula Arsenal gavuru yeniyorsa Villa Real gavurunu yeniyor, size nooluyor; ayni şekilde Fener takımı Galata'yı yeniyorsa gavurların eliyle yeniyor, size noolayor?

Keleşli San'at Sevgisi

Efendim, endişe buyurmayınız, Amerikan Başkanı dahil herkesi alarma geçirmeyiniz, mülki erkanın başını şişirmeyiniz "Sıtkı Bey'imiz görünmemektedir, mazallah başına bir hal geldi ise vay memleketin haline..." gibi laflar edip ortalığı velveleye vermeyiniz. Çok şükür başıma bir hal gelmemiştir, nitekim birkaç günlük aradan sonra gine bilgiyazarın başına geçebildim. Hayli zaman oldu kim, şööle ağız tadıyla bir makale döşenemedim. Zati Vicdani Hocam "Yahu geliriz gideriz seni evde bulamayız; nerelerdesin bilader, kurt mu kaptı, su mu apardı, yoksam bizim bilmediğimiz gizli işler mi çevirmektesindir acep?" gibilerden sormuş. Yok efendim yok; kurt kim imiş ki bizi kapa, su hiç kıyar mı ki bizi apara, hem ne haddime gizli işler, felan fülan. Esasen çok möhüm işler peşindeydim lakin pek gizlilik tarafı yoktur, gayet aleni vedahi faideli şeyler ile iştigal etmekteydim bir haftedir.

Bir takım temaslar içün bir Ankara ziyareti hasebiyle...

Efendim,

geçen pazar, ertesi gün birtakım temaslarda bulunmak maksadıyle şehri makarr-ı Angora'ya hareket etmiş idim. İkindiyi geçkin, kazasız belasız avdet etmiş idim çok şükür. Evvela kitapçı ve sahafları bir kolaçan ettim, akşamüzeri bir büfeden konturlu tilifon ile Harun Bey biladerimi aradım (esasen cep tilifonu kullanmam), Sakarya'daki Birleşik Kitabevi'nde buluşmak üzere sözleştik. Birkaç mecmua, ceride nevinden nevale tedarik edip Gaökkuşağı çay ocağına oturdum. Üç şekerli çayım da geldi (efendim, çay dağıtan abi sağolsun biz söylemeye gerek bırakmadan ben oturunca üç şekerli çayımızı getirir, üç şeker alışkanlığımı hafızasına nakşeylemiş sağolsun; keşke bazı arkadaşlar da söylediğim cevher hükmündeki tavsiyeleri bir yerlerine küpe yapsalar). Neyse efendim, ben mecmualara dalmış çayımı yudumlayıp cıgaramı tellendirirken Harun Bey biladerim, yüzünde herzamanki muzır tebessümü ile, gayet müeddep, karşı tabureye ilişti. Hoşbeşten sonra bir çay da kendisine ısmarladım. Bir iki kelamdan kelli, "Sıtkı Beyciğim, yatsı vakti erişmek üzredir, dilerseniz yatsıyı Kocatepe'de eda edip eve öyle gidelim" dedi. Hay hay bilader dedim, beraber yatsıyı eda ettikten sonra Metro'ynan çuf çuf çuf geldik eve.